Deutschland Expeditie Griekenland Kroatië Noord Macedonië Ostria Servië Slovenië 

Over de Alpen, de Balkan via Griekenland naar Turkije

Nadat we alle zaken zoveel mogelijk hebben afgerond vertrekken we. In een vloek en een zucht rijden we over de Balkan via Griekenland naar Turkije. Dachten we eerder dat 300K per dag mogelijk is, blijkt Red met Ed 500K per dag aan te kunnen, huray.

De Alpen in zicht

Tijd voor de avondstop. We hebben al 500K gereden in plaats van een geplande 300. Tijd voor een beloning! Een hamburger voor 12 euro, koffietje en sapje boven de 5 en de wc gang is ook 1 euro pp. Word ik nou oud, dat is toch wel heel veel geld. Vorig jaar kostte het nog 50 eurocent een plas doen bij Sanifair. Om met E te spreken, dat is wel 2 gulden 20. Wat mij betreft, mag de fair er wel af… Ha ha, ja we worden oud. Maar toch, je zal hier als gezin met een minimuminkomen voorbijkomen, dan snap je wel dat de bosjes worden gebruikt

Het is berekoud in de ochtend, wel 6 graden, brr. We doen lekker warme kleren aan, beter. We ontbijten in de truck met verse jus de Orange en heerlijke crackers. Voor ons raam met uitzicht. We hebben veel bekijks op de parking. De duimpjes gaan omhoog en bij vertrek worden we uit gezwaaid.

We rijden door de mist met uitzicht op dorpjes in het glooiende landschap, wunderschön. Dwars door vele gründliche werkzaamheden aan de weg, bruggen en meer. En nog meer wegwerkzaamheden, tot we ze de bij komende files zat zijn, dan gaan we wandelen langs de Donau. We schieten op. We besluiten te tanken in Oostenrijk, hier in Duitsland staat de dieselprijs op 2,22. Volgens de ANWB 1,72 aldaar, dat scheelt toch 50 cent. Ondertussen probeer ik de Go weer te activeren voor de Maut, maar we vermoeden dat we weer even langs een Go punt moeten om het apparaat weer echt aan de praat te krijgen. Alhoewel de lampjes op groen staan, zal het saldo van twee jaar geleden weer geactiveerd moeten worden met een financiële impuls. Net als toen te lang geleden dat we door Oostenrijk reden. Inderdaad krijgen we de vier piepjes van dat het mis is. Toch wel bijzonder als later blijkt dat er nog ruim 93 euro op staat, een leuke meevaller. Nu is de tol in Oostenrijk niet mis. We vullen nog 75 euro aan.

Oostenrijk

Ohjee, alles boven de 2,5 ton moet van de weg af. 🫣 We zien de weegbrug al staan. 🤔😑😬 Gelukkig komen we er met een paspoort, rijbewijs en auto papieren controle vanaf. 😚 Oef, dat waren anders dure schokbrekers geworden voor Green 🤑🤨😏. Al rijdend door Oostenrijk zetten we alle tolwegen op een rij, er komt nog een hele riedel aan. Zou mooi zijn als daar eens 1 pasje voor zou komen in Europa. Horen we later dat dat er al is, huray. Daar gaan we ons op oriënteren. Eerst een Cordon Bluetje met een lekker biertje bij zonsondergang. En weer 500K erbij op de teller, goed bezig! In de ochtend worden we gespot door de crew van Chris. Een koppel rijdt samen met de truck met bloemen naar het zuiden, dat was een grappige onverwachte wekker!

Balkan

Zoef zoef rijden we verder door Slovenië, Kroatië, Servië, Noord Macedonië allemaal voor de terugweg om te onderzoeken. De Balkan is mooi. Op plekken zien we wel behoorlijk veel armoede. Door er simpel doorheen te rijden krijg je al een aardige indruk van de economische situatie. Je hoeft, maar te kijken naar de staat van de huizen, wegen en de manier waarop het land wordt bewerkt. Ik ben vooral onder de indruk van de natuur van Noord Macedonië wat een mooi groen bebost en begroeid land. Het gaat van heuvelachtig naar hoge bergen en voor je het weet ben je in Griekenland beland.

*Slovenië* met mooie groene lilliputter heuvelen met bovenop de bekende witte kerkjes. Ook hebben we een paar mooie rivieren en bergketens gezien. Het gaat zo snel weer zijn, zo er in en zo er weer er uit. 15E peage verder.

*Kroatië* met fantastische kaarsrechte strakke wegen en overal 1,62 diesel, van staatswege? Ook hier verschillende veelal witte kerken. Ze lijken wel een maatje groter dan Slovenië. De enorme kruizen zijn vast een statement. Langs de weg zien we veel zeer droge maisvelden en behoorlijk lege beken. Ook landerijen met veel lage bossages en her en der en hoger boom. De tol in Kroatië is goed te doen. 270K kaarsrechte weg, zonder noemenswaardige hoogteverschillen verder en we rekenen net geen 30 euro af.

We zien een leuke beschildering bij de lokale brandweer, die verder in een minder mooi pand zit. Vrijwel alle deuren zijn dicht op een na, daar staat een functionele brandweerwagen. Een dorpje zoals je er velen hebt hier op de Balkan, waar buitenlanders het nog goedkope vastgoed opkopen. Tot frustratie van de lokale bevolking. Het leven is duur geworden. De prijzen bij de Lidl zijn zoals wij ze ook kennen. Het salaris veel minder dan het gemiddelde bij ons. Kroatië waar een woning van twee etages met grond en twee garages nog voor 15K te verkrijgen is. Net zo duur als een reparatie van een duurdere auto.

We tanken een kant vol voor dik 300 🤑 en gaan op zoek naar de prijzen in Turkije. In Servië en Griekenland is de diesel flink duurder. We overwegen de route via Sofia Bulgarije, maar wat was er ook al weer aan de hand 🤔 waardoor het met 7,5 ton zo lastig is om doorheen te rijden. Of was dat Hongarije? Online niets te vinden wel bijna 250K minder rijden… We besluiten toch om te rijden.

Bij de grens naar Servië hebben we geluk🍀. Er staat een enorme rij vrachtwagens en dan bedoel ik ook enorm, minimaal 200. We denken in eerste instantie dat er nog een afslag is of een punt voor aangifte bij de douane. Wij hebben niets aan te geven en rijden door tot de grensovergang en worden direct geholpen, hurah. Nog geen 5 minuten later rijden we in Servië, waar de vrachtwagen chauffeurs zeker een uur of meer bezig zijn.

*Servië* begint net zo vlak, met een mooie zonsondergang. De velden worden hier nog afgebrand voor een vruchtbare aarde, dat stinkt behoorlijk. We zoeken voor de nacht een parkeerplek iets verder op. Hopelijk uit de brandlucht, want het brand hier op veel plekken. Dan volgen de lage groene heuvelen en wijngebieden. Na de kassen met tomaten en andere gewassen belanden we in Vogezen-achtige bergen. Ontzettend mooi met beken en rivieren. Uiteindelijk is er tot de grens urenlang overal rook…

Je kan aan alles zien dat het een arm land is. Oude wagens, vaker met pech aan de rand van de straat. Verlaten huizen, winkels en restaurants. Langs de rand van de snelweg ligt veel puin en afval. Even verderop halen mensen stenen uit een afvalberg, dan is het wellicht fijn dat het er nog ligt. Overal hele vriendelijke mensen, zwaaiend, duim omhoog, tekens van respect voor de mooie truck. Gesprekken over hoe goed het is dat we het oude erfgoed Red instant houden. De wegen, alhoewel Peage hebben onderhoud nodig. We zien rond Belgrado divers bruggen van Chinese makelaardij. Trots staat er power China op. Het heeft een indruk van hoe het ervoor staat. Verderop bruggen en wegen met dan aan de Europese Unie. We lezen over het opsplitsen van de landen vanwege de vele volkeren en culturen die er alleen al in Servië wonen. De grotere werkloosheid, het wegtrekken van de bevolking naar elders. Ondanks alles een mooi en groen land.

*Noord Macedonië*

We gaan weer snel door naar de normale rij met de redenatie ‘we zijn geen vrachtwagen maar camper’. Het duurt bij deze grens iets langer, met 10 minuten staan we in Noord Macedonië, huray.  Toscaanse kleuren hier in Macedonië, waar de huizen er beter afgewerkt uit zien. Vriendelijke mensen bij het tankstation, waar de dure diesel net zo duur is als de gewone. We verwennen Red er mee. Max is hier de held van de brandweer strip, dus hebben we veel aanspraak… De begroeiing is zoals in Andalusia. Ook de kleuren. Eerst hebben we keurig uitziende wegen met dennen er tussen, dan hobbelen we wat af. Daarna komen de hoge bergen, de natuur van Noord Macedonië is geweldig! 💚💙We rijden tegen de avond door een supermooie pas met golden hour, wauh.

Ondertussen hebben we geen internet meer op de telefoon. Alles verloopt nu via lokale WiFi. Hoe we in sec drie dagen 2×27 MB verstoken, geen idee…

*Griekenland*

Huub Huub Huub de barbatruck werkt ook Griekenland in. Gewoon bij de gewone auto’s gaan staan. We rijden de mooie bergen uit en zijn weer in vlakland beland. Stevig windje ook, dat voorspelde de cirrus bewolking gisteren al. We verheugen ons op de zee. Alhoewel ik, Edgar vermoedt moeilijk rijden. Bergje op en af aan de kust. Ik denk mooi uitzicht 🙃 en zwemmen in zee🦭🐠🪸! Thessaloniki nog 60K. Dit gebied van Griekenland staat vol met een al industrie en er ligt overal wit spul op straat we denken dat het witte wol is. De witte wol blijkt katoen te zijn, dat hier in grote getale wordt verbouwd. Het vervoer is nog niet geoptimaliseerd, gezien het grote verlies. Of zou het niet zoveel opleveren?

Zeeee de eerste baai in zicht. De jongens erboven zijn flink. We lunchen op zijn Grieks bij de bus stop 🤔😂. Als we verder rijden trekken de wolken weg, gelukkig. We hebben een fantastische plek voor de nacht gevonden! Voeten in de zee, lopen over het strand, zonsondergang, wijntje, dijntje, blij!

Na een heerlijke stranddag rijden we door een gebied waar vele bosbranden zijn geweest. Indrukwekkend. We zien het langs de hele route langs de Griekse kust richting Turkije. We zien ook vele heiligen huisjes langs de weg. Meestal is daar iemand overleden. Het huisje is een thuis voor de geest. Een dierbaar Grieks gebruik om te herinneren. Leuke kapelletjes zijn het vaak ook nog. Nog even en we rijden Turkije in, dan moeten we op zoek naar een telefoon abonnement van Turkcell, die heeft goede dekking door het hele land. Vermoedelijk zijn we dan even iets minder bereikbaar.

 

Voor het thuisfront wees gerust, we zijn vele kilometers weg bij Israël, Oekraïne en Syrië zijn dichterbij. Zelfs in Nederland is Oekraïne dichterbij.

Related posts

Array ( [marginTop] => 100 [pageid] => @FollowTheRedDot [alignment] => left [width] => 292 [height] => 300 [color_scheme] => light [header] => header [footer] => footer [border] => true [scrollbar] => scrollbar [linkcolor] => #2EA2CC )